“Passie en samenwerking drijven mij”

Kristof, 10 jaar Cycling Vlaanderen. Wat komt in jou op als je denkt aan die 10 jaar?

Kristof: "Passie! Ik denk dat dat het woord is dat het juist beschrijft en hoe het komt dat die 10 jaar tot stand gekomen zijn. Het is eigenlijk de eerste job waar ik zo lang aan boord blijf en ik denk dat dat daar wel voor een stuk mee te maken heeft: passie voor de sport en passie voor het vak. Dat staat los van het bezig zijn met de leerlingen; ik vind het fijn om met die doelgroep samen te werken."

Wat houdt je job in?

Kristof: "Ik ben trainer aan de topsportschool. We werken met middelbare schoolleerlingen en ons doel is de combinatie piste-weg. We proberen jongens en meisjes voor te bereiden op kampioenschappen, voornamelijk op de piste omdat dat onze focus is. We stomen hen klaar bij de jeugdcategorieën en voor het werk bij de elite, waarbij we hen ondersteunen in alle facetten die met onze sport te maken hebben."

Hoe ben je destijds bij Cycling Vlaanderen beland?

Kristof: "Ik had altijd al in de sportsector gewerkt en droeg onze sector een warm hart toe. In het bijzonder het wielrennen omdat ik zelf ook als hobby fietste. Vanuit mijn interesseveld ben ik gestart met de Trainer B-opleiding wielrennen. Zo ben ik in contact gekomen met de federatie. Door de organisatie en de lessen, die we kregen van Cycling Vlaanderen-medewerkers. Doorheen dat traject heb ik spontaan gesolliciteerd. Bij het vertrek van Frederik Broché kwam de vraag of ik zin had om zijn functie over te nemen."

Maar je hebt eerst nog rond de trainersopleiding gewerkt?

Kristof: "Ja, dat klopt. Eerst als directeur sportkaderopleidingen (DSKO), de rol die collega Stijn Corten vandaag invult. Zo ben ik gestart in 2016. Ik ben dus een tweetal jaar DSKO geweest, in januari 2019 maakte ik de officiële switch."

Hoe ziet een typische werkdag voor jou eruit?

Kristof: "We hebben altijd minimaal één trainingsblok, soms twee per dag. Het is effectief training geven en daarnaast planningen maken, trainingen analyseren, kijken welke lessen we eruit moeten trekken, inspanningstesten afnemen en de coaching ondersteunen op nationaal vlak bij Belgian Cycling. Vrij veel in het werkveld dus, wat heel fijn is."

Jullie team is sterk geëvolueerd. Wat is vandaag jouw voornaamste focus, die in het begin wellicht meer all-round was?

Kristof: "Vooral de één-op-één aansturing van de leerlingen. In de beginfase deed ik nog extra administratieve zaken, zoals de BMX-commissie, maar de school is gegroeid en er zijn meer leerlingen bijgekomen. Eén-op-één aansturing vraagt meer tijd, waardoor andere zaken zijn weggevallen. Nu ben ik 100% bezig met de aansturing van de renners."

Een aantal vrienden van jouw generatie, zoals Bert De Backer, zijn profrenner geworden. Eigenlijk kan je zeggen dat jij ook al 10 jaar professioneel bezig bent in het wielrennen. Is dat dan toch een beetje een droom die je beleeft?

Kristof: "Ja, absoluut. Ik ben een laatbloeier. Zo ben ik pas na mijn studies beginnen fietsen, vooral door Bert. Op die manier is de passie gegroeid. Je zou kunnen stellen dat ik van mijn hobby mijn beroep heb kunnen maken. Ik heb nooit de droom gehad om profwielrenner te worden, ook omdat ik te laat ben ingestapt, los van of ik de fysieke capaciteiten had."

We wensen Kristof nog veel fijne jaren toe bij Cycling Vlaanderen!